KONFOR ALANI
Kendi sınırlarını başkalarının
konforuyla çizenler, bir gün kendi evinde misafir kalırlar…
Görünmez çizgiler çizer insan…
Neyi kabul ettiği,
neyi reddettiği,
neye tahammül ettiği ve neye dur
dediği…
Hayatının yönünü belirler çizdiği çizgiler…
Kendine duyduğu saygının en somut
ifadesidir çizdiği sınırlar…
İhtiyaçlarına göre değil, başkalarının
beklentilerine ve konforuna göre belirler bazıları sınırlarını…
Bozulmaya başlar yavaş yavaş hayatın
dengesi ….
Başkalarını memnun etmek midir insanın
tek gayesi…
Erdem midir?başkalarını mutlu etmeye
çalışmak…
Bir erdem gibi de görülebilir bazen…
Ancak Oscar Wilde;
Kendin ol …derken hatırlatır
gerçeği…
Kendisi olmayan,sürekli başkalarının
hayatını yaşayanlar kaybeder karakterini, benliğimle…
Aman kırılmasın, aman ayıp olmasın
düşüncesi sağlıklı bir düşünce yapısı mıdır?
Hapsederse iç dünyasına kendini,
kaybetmeye başlar ruh sağlığını…
Öz saygısı olmayan,başkaları için
yaşayan kendi ihtiyaçlarını öteler, iç sesini de kaybeder…
Yeri geldiğinde hayır diyebilmek,
En net ifadesidir sınır koymanın…
Açık ve kararlı bir şekilde hayır
diyebilmektir önemli olan…
Reddetmek değildir,
bir denge halidir….
Coelho’nun da dediği gibi:
Hayır demeyi öğrenmek, evet demeyi
gerçekten anlamaktır.
Her şeye evet diyen kendisine hayır
demiştir aslında…
Hem kendisine hem de karşısındakine
saygının ifadesidir yerinde söylenen bir hayır…
Başta zor gelir, çekinir,zorlanır belki
insan…
Zamanla alışır, kendi olmaya,sınırlarını
korumaya…
Başkalarına göre hayatını şekillendiren
kaybeder….
Nietzsche;
Başkaları için yaşayanlar, en sonunda
kendileri için yaşayamaz hale gelir der…
Kendi hayatının misafiri olanlar ıskalar
hayatı,
Atalarımızın dediği gibi,kendini
bilmeyen, başkasını hiç bilemez…
Önce kendini tanımalı, sınırlarının
farkına varmalıdır insan…
Aşırı fedakârlık nankörlük doğurur,
hayır’ın olmadığı yerde, değeri anlaşılmaz insanın…
Ne bencillik,
ne de tamamen
kendini yok saymak…
Önemli olan denge üzerine kurulan
hayat…
Ben ile biz arasında doğru dengeyi
kurabilmektir önemli olan…
Goethe;
İnsan kendine hâkim olamadıkça özgür
değildir der….
Kendi sınırlarını çizemeyen,
gerektiğinde
hayır diyemeyen biri direksiyonu
başkalarına bırakmış demektir…
Cemal Süreya ;
Üstü kalsın hayat ben alacaklı çıktım
derken ne güzel anlatır;
Kendine vermediğin değerin karşılığının
alacak olduğunu…
Ertelen ihtiyaçlar,
bastırılan duygular
Söylenmeyen hayır’lar kaybolur gider
yaşamın kalitesi…
Zayıflatır mı ilişkileri sınır koymak..
Aksine daha sağlıklı, daha açık ve daha
sürdürülebilir hale getirir hayatı…
İleride yaşanacak daha büyük
kırgınlıkların önüne geçer yerinde söylenen bir hayır….
Bastırılan her duygu ve ertelenen her
ihtiyaç, ağır bir yük olarak geri döner bir gün…
Kendi sınırlarını başkalarının konforuna
göre çizenler, bir süre sonra kendi hayatlarında söz sahibi olamaz hale
gelirler…
İnsanın kendine yaptığı zulmü, bir
başkası yapamaz….
Önce kendini dinlemeli insan,
Kendini tanımalı…
Sınırlarını bilmeli…
Ve gerektiğinde, kararlı bir şekilde
hayır diyebilmelidir…
Gerçek özgürlük, başkalarını memnun
etmek değil kendin olarak kalabilmektir…
Konfor alanından çıkmak pahasına
gerektiğinde hayır diyebilenlere selam olsun…
Her şey gönlünüzce olsun…
Huzur saran ,şahane dedirten bir güne…
Günaydın