GÜNCEL 2 Temmuz Kalbin varsa türkü yakarsın Sadece bir tarih midir 2 Temmuz?Yoksa takvimden koparılan bir yapraktan çok daha fazlası mı?Acı nedir?Ve bazı acılar gerçekten unutulur mu?Kimileri zamanla küllenir…Kimileri ise yıllar geçse de ilk günkü gibi yüreği yakmaya devam eder.2 Temmuz 1993…Bundan 33 yıl önce…Yanan sadece bir bina değildi.Ateş, vicdanları da yaktı.Anadolu…Farklı inançlar,farklı düşünceler,ve farklı kültürler…Bir arada yaşadığımız kadim bir coğrafya…Ne zaman kin, nefret ve öfke körüklenirse,hedefe önce kardeşlik olur./oldu…Sivas’ta yaşananlar da böyle acı hadiselerden biri olarak milletimizin hafızasında yerini aldı.İnsanlar hayatını kaybetti,birlikte yaşama umudu ağır yara aldı.Hangi düşünceden…Hangi inançtan…Hangi kimlikten olursa olsun…Kaybedilen her can, bu milletin ortak acısıdır…Çünkü acılar arasında ayrım yapılmaz…Acılar arasında yapılan her ayrım, yeni acılar üretir.Toplumları ayakta tutanöfke değil, adalet…intikam değil hukuk…
nefret değil vicdandır….Geçmiş,kin üretmek için değil, aynı acıların bir daha yaşanmaması için hatırlanmalıdır…Farklılıklarımız ayrışmanın değil, zenginliğimizin kaynağı olarak görebildiğimiz ölçüde güçlü bir toplum olabiliriz…Bu aziz millet geçmişte nice badireler atlattı…İçeriden ve dışarıdan toplumsal fay hatlarını harekete geçirmek isteyen pek çok hesap yapıldı/yapılmaya da devam ediyor…Sağduyusu..
feraset… ortak vicdan…Oyunları defalarca bozdu…Hiçbir düşünce…Hiçbir inanç…Hiçbir ideoloji…Bir insanın canından daha değerli değildir.Bugün yapılması gereken, acıları yarıştırmak değil, acıları paylaşmaktır…Çünkü gözyaşının dini olmaz…Mezhebi olmaz…Siyasi görüşü olmaz…İnsan, önce insan olmalıdır.Kalbin varsa türkü yakarsın…Kalbin yoksa insan yakarsın…2 Temmuz vesilesiyle, Sivas’ta hayatını kaybeden bütün vatandaşlarımızı rahmetle anıyor; benzer acıların, nefretin ve ayrışmanın bir daha yaşanmamasını diliyorum..
Ortak acılar bizi birbirimizden uzaklaştırmasın…Birbirimize daha sıkı sarılmak için hatırlansın….