SESSİZ GÜÇ
Arınma ve özgürlük
Hayatın yükünü üzerinde taşır insan
hem de fark etmeden…
Görünmeyen ama her geçen gün ağırlaşan
duygular…
Omuzlarında hisseder insan…
Kırgınlıklar,
korkular,
pişmanlıklar ve vazgeçilemeyen
alışkanlıklar…
Yük ağırlaştıkça yol da uzar der
atalarımız…
İnsan da içindeki ağırlıklarla birlikte
yolu uzatır, bazen de tamamen kaybeder…
Nedir uçmak?
Sadece fiziksel bir eylem midir?
Simgesidir ruhsal özgürlüğün. ..
Hiçbir kuş sırtında yükle göğe
yükselemez…
Geçmişin gölgesinde, korkuların gereksiz
bağların içinde yükselebilir mi insan?
Mevlana
Dünle beraber gitti cancağızım, ne kadar
söz varsa düne ait şimdi yeni şeyler söylemek lazım der…
Bırakmak bir son mudur?
Belki de yeni bir başlangıçtır…
Geçmişiyle vedalaşmayan geleceğe yer
açamaz…
Jung’a göre, İnsan yüzleşmediği şeyi
değiştiremez…
Bırakmak, vazgeçmek değil,
fark etmek,
sonra kabullenmek
ve sonunda serbest bırakmaktır…
Kaçılan her duygu insanın tutan görünmez
bir bağdır…
Bazen kırgınlığı taşır insan…
Bazen bir keşke’yi…
Bazen de artık çoktan bitmiş bir
hikâyeyi…
Shakespeare ‘e göre, Geçmiş bir
prologdur. Yani yaşananlar bir giriştir,asıl hikâye henüz yazılmaktadır…
Sürekli aynı sayfayı okuyan yeni bir
bölüme geçemez…
İnsan zihni alıştığı şeyi güvenli sanır.
Bu yüzden zarar gördüğü halde bazı bağları koparamaz/kopartamaz..
Konfor alanı, en güzel hapishanedir…
Rahat hissettiren ama büyümeyi
engelleyen… Her şey aslında görünmeyen bir sınırdır…
Einstein’e göre aynı şeyleri yaparak
farklı sonuçlar beklemek deliliktir…
Bir şeylerin değişmesini istiyorsan,
önce tutunduğu yükleri sorgulamalıdır insan…
Bırakmak çoğu zaman yanlış anlaşılır.
İnsanlar bırakmayı kaybetmek sanır.
Bırakmak kaybetmek midir?
Bırakmak yükten kurtulmaktır.Eski yükle
yeni yola çıkılmaz der atalarımız…
İnsan, geçmişin izlerini değil
derslerini yanında taşımalıdır.
Nietzsche Uçurumun kenarında olan, ya
düşer ya da uçmayı öğrenir der.
Ya yükleriyle birlikte düşer ya da
onlardan kurtulup yükselir…
İnsandın kendine koyduğu sınır…
Yapamam,
Edemem,
değişemem,
ben böyleyim…
Fark edilmeden zihne yerleşir…
İnsan düşündüğünden çok daha esnektir.
Değişim, cesaretle başlar…
Buddha’ya göre ,A
acının kökü bağlılıktır…
Neye gereğinden fazla bağlanırsa, onu
kaybetme korkusuyla yaşar insan…
Özgürlüğün önündeki en büyük engeldir
bu…
Uçmak isteyenin kanat çırpmadan
yüklerinden kurtulması gerekir..
Bıraktığın her şey sana alan açar…
Hafifleyen yükselir…
Bazen en büyük güç, vazgeçebilme
cesaretidir…
Güzel bir güne…
G