SESSİZ İNŞA Terazi

 

Korku ile cesaret arasında bir terazi;

İnsan ruhu…

Ağır basar bazen korku,

Ağır basınca korku,

değişir:

Duruşu,

Yürüyüşü,

hal ve

hareketleri,

mimikleri…

Kaçar gerçeklerden,

Düz yollardaçıkar, girer patika
yollara…

Kurnazlığın gölgesinde ortaya çıkar
korku.

Korkarsa insan, başlar;

Yalan…

Değişir sessizlik,

niyet,

mimikler.

İç dünyasında kopar fırtınalar…

Başlar kaybetme duygusu…

Çünkü kurnazlık, zekâdan değil,
güvensizlikten beslenir…

Zekâ:

sadelik,

naiflik,

zerafet…

Dağ başında bir pınar gibi…

Gizlemez yolunu, saklamaz akışını;
berraktır ama sessizdir…

“Eğri otur, doğru konuş,” demiştir
atalarımız…

Zordur doğruluk;

ama vicdanı rahatlatan tek gerçekliktir:

dürüstlük,

doğruluk…

Kazandırır gibi görünür kurnazlık…

Ama yavaş yavaş bitirir:

güveni,

itibarı,

huzuru…

Hikâye bu ya:

Bir zamanlar bir kasabada iki esnaf
varmış.

Birisi kurnaz:

över malını,

saklar kusurunu,

buldu mu fırsatını…

Tek amacı daha çok kazanmak…

Diğeri ise dürüst birisi:

anlatır doğruları, saklamaz kusurları…

Yıllar geçmiş…

Kurnaz olan kısa zamanda çok para
kazanmış;

ilginç ama,

kazandıkça uzaklaşmış insanlar…

Dürüst, samimi olanın hep müşteri
dolu…

Ticaret sadece mal alıp satma mıdır?

Güven de verilir,

güven de duyulur…

“Doğru söyleyen dokuz köyden kovulur,”
demiş atalar…

Ama devamı da vardır;

pek dile getirilmez: ‘ama onuncu köyde
baş tacı edilir…’

Ayakta tutan insanı:

dürüstlüktür,

güvendir…

Küçük hesap yapanların işidir
güvensizlik…

Güçlü kişiliklerin, kaliteli insanların
küçük hesaplarla işi olmaz…

Satılık mıdır:

vicdan,

onur,

masumiyet…

Bir nehir düşün:

Sular bulanıktır sığ yerlerde…

Çamur var, görünür taşlar,

karışıktır,

kirli-temiz…

Derinlerde:

berraktır su…

Tıpkı ruh gibi,

vicdan gibi…

Küçüldükçe ruh, kirlenir vicdan…

Büyür kurnazlık,

büyüdükçe; saflaştıkça ruh,

çıkar ortaya sadelik,

temizlik…

Dürüst kişiliklerdir gerçekte temiz
vicdanlar, saf ruhlar…

Oyun kurmazlar,

gerekte duymazlar dolambaçlı yollara…

Başları diktir…

Onurludur,

gururludur.

Gerçekten insanı yücelten kurnazlık
değil,

temiz bir vicdan,

rahat bir kafadır…

Unutulmasın:

Korkudan beslenir,

Kurnazlık,

Cesaretle büyür asalet…

Dürüstlükten,doğruluktan,haktan yana
olanlara selam olsun…

Her şey gönlünüzce olsun…

Günaydın.

 

Leave a Reply