HIDIRELLEZ
Doğayla nefes alır insan…
Mevsimlerle birlikte dünyası da
değişir,dönüşür.
Kışın ağırlık çöker içine kapanır…
Baharda ilk ışıklarla yeniden uyanır….
Uyanışın dirilişin sembolüdür
hıdrellez….
5 Mayıs’ı 6 Mayısa bağlayan kadim
gelenek…
Sadece mevsim değişimi değil,
insanın umutla yeniden yeşermesidir
hıdrellez…
Hızır ile İlyas Peygamberin yeryüzünde
buluştuğunun rivayetidir hıdrellez…
Hızır karada, İlyas ise denizde darda
kalanlara yardım eder.
Yılda bir kez bir araya gelirler…
Bereketin,
şifanın
ve dileklerin kabul gördüğü bir gün
olarak bilinir hıdrellez…
Doğanın değil,
insanın da iç dünyasının kapılarını
aralandığı bir eşik hıdrellez…
Bazıları inanır ,
bazıları inanmaz …
Kültürümüzün rengidir hıdrellez…
İnsanlar dileklerini küçük kâğıtlara
yazar, gül ağaçlarının altına bırakır.
Kimi ateş yakıp üzerinden atlar,
kötülüklerden arındığına inanır.
Kimi ise toprağa küçük semboller
çizer…
Ev,
araba,
mutluluk…
Hepsi birer niyet, birer dua gibidir…
Umut etmeden yaşayamaz insan…
Baharın gelişiyle dağlar yeşerir,
gönüller de…
Bir hatırlayıştır hıdrellez..
Doğanın yeniden doğduğu, karanlığın
ardından aydınlığın geldiği…
Her gecenin bir sabahı vardır sözünün
vücut bulmuş halidir Hıdırellez…
En karanlık anında bile bir ışık arar
insan…
Her dem yeniden doğarız, bizden kim
usanası der Yunus..
Cemal Süreya’ya göre
Umut belki de gelecek sayfadır…
O sayfayı çevirmeye cesaret edenlerin
gecesidir hıdrellez…
Dilek tutarken aslında kendine söz verir
insan…
Yeniden denemeye, yeniden inanmaya…
Umut etmek,
dilemek,
yeniden başlamaktadır hıdrellez…
Küçük umutlar birikir, büyük yarınlara
dönüşür..
Bir dilek tutma,
bir umut saklama, yarına inanmanın
adıdır hıdrellez…
Bazı geceler sadece gökyüzüne bakar ve içinden
geçenleri fısıldar insan…
Her bahar yeniden başlamak için vakit
olduğunu hatırlatır hıdrellez..
Daha Azını