ZİRVE
Gölge – IV
Her zirvenin bir manzarası vardır…
Görünen yüzü
güzeldir…
Bir de görünmeyen yüzü vardır?
Görünen yüz ekrana yansır…
Dalgalanan bayraklar…
Tokalaşan liderler…
Art arda yapılan görüşmeler…
Yayınlanan ortak bildiriler…
Özenle hazırlanan salonlar…
Ve dünyaya verilen güçlü fotoğraflar…
Peki ya görünmeyen yüzü?
Kapanan yollar…
Değişen güzergâhlar…
Saatlerce trafikte bekleyen insanlar…
Ertelenen işler…
Sessizleşen gökyüzü…
Hayatın yükünü omuzlayan vatandaş…
Uluslararası bir zirveye ev sahipliği…
Diplomasi için bir fırsat…
Konuşulan konular…
Masaya yatırılan sorunlar…
Kurulan temaslar…
Aralanan iş birliği kapıları…
Yok sayılabilir mi?
Her organizasyonun bir bedeli vardır.
Ne var ki o bedeli çoğu zaman vatandaş öder.
Bekleyen esnaf…
Şoför…
İşçi…
Memur…
Ve şehir…
Yapılan yollar…
Yenilenen kaldırımlar…
Düzenlenen parklar…
Boyanan duvarlar…
Kim bunlara itiraz edebilir?
Elbette kimse…
Asıl soru şudur?
Bu eksikler neden zirve yaklaşınca hatırlanır?
Bir gecede brandalarla örtülen görüntüler…
Birkaç günde makyajlanan sorunlar…
Görüntü değişiyor…
Peki ya hayat?
Brandanın arkasındaki duvar gerçekten değişti mi?
Yoksa sadece görüntü mü değişti?
Sorunlar üzeri örtülünce çözülmüş olur mu?
Toz, halının altına süpürülünce ev temizlenmiş sayılır mı?
Mesele yalnızca zirve yapmak mıdır?
Asıl mesele…
Dünyaya gösterilen özeni…
Kendi insanından da esirgememektir.
İtibar yalnızca yabancı misafirlerin gözünde mi yükselir?
Kendi vatandaşının devlete duyduğu güven…
Uluslararası ilişkiler
Milli güvenlik,
Diplomasi önemlidir
Ama…
İnsanın huzuru…
Adalet duygusu…
Geçim kaygısı…
Emeklinin maaşı…
İşçinin alın teri…
Çiftçinin emeği…
Gençlerin umudu…
Belki de asıl sorulması gereken soru?
Zirve bittikten sonra…
Hayatımızda ne değişti?
Ne değişiyor?
Misafirler uğurlanunca…
Brandalar söküldüğünde…
Konvoylar dağıldığında…
Vatandaşın derdi azaldı mı/azalıyor mu?
Yoksa geriye yine aynı yollar…
Aynı geçim mücadelesi…
Aynı bekleyiş mi kalıyor?
Geriye sadece güzel fotoğraflar…
Kapanan yollar…
Ve geçici bir vitrin kalıyorsa/kalacaksa …
Gölge, ışıktan daha uzun sürüyor demektir….
Çünkü vitrin…
Uzaktan bakanı,
gerçek ise…
Perdenin arkasında yaşayanların hayatını değiştirir…
İşte zirve…
İşte gölge…
Gerçek başarı, dünyaya verilen/verilecek fotoğrafla değil,kendi insanına yaşattığı hayatla anlaşılır/anlaşılabilir..