TİYATRO SAHNESİ

“Perde kapanmadan her anınızı
yaşayın; gülün, şarkı söyleyin, dans edin, âşık olun” der Charlie Chaplin.

Geçmişte yaşamayın…

Anı yaşayın.

Geri dönülemez bir sahnedir hayat ve her
anı bir fırsattır.

Küçük şeylerden de mutlu olursa ,
yakalar büyük mutluluğu insan…

Denge önemlidir hayatta.

Sevgi ve aşk, bu sahnenin ışığıdır.

Victor Hugo, “Sevgi, insan ruhunun
güneşidir.” der.

Hayatın tadı, sever ve sevilirse çıkar
ortaya…

Bir bakış,

bir dokunuş,

bir gülümseme

belirler hayattaki rolü.

Kendine karşı iyi davran önce,

çoğalsın mutluluğun.

Gemiyi limana güvenle çıkarmaktır önemli
olan…

Çünkü hayat, karşılaştığın fırtınalarla
değil; gemiyi limana onurla, güvenle çıkarıp çıkaramadığınla ilgilenir.

Cemal Süreya:

“Sevdaya dair ne varsa, göğe bakıp gülümse.”
der.

Korkularla değil, umutlarla doldurun
yüreğinizi…

Bazen fırtınalar sizi sarsabilir,

yolunuzu değiştirebilir…

“Hatalarınız sizi olgunlaştırır, onları
kucaklayın.” der Üstün Dökmen.

Hayat, cesur adımlar atanların
yanındadır.

Düşmekten korkmamak gerekir;

çünkü düşmeden kalkmayı öğrenemez insan.

Gerçek güç, gerektiğinde sessiz
kalabilmek ama doğrularından taviz vermemektir.

Güç karşısında dik durmak,

gerçek karakterin yansımasıdır hayata
…

Yarına hükmedebilir mi insan?

Sarsar belki fırtınalar;

ama en büyük zafer,

değerlerinden taviz vermeden onurlu dik
durabilmektir.

Fiziksel midir sadece dik durmak?

Onurlu bir davranış değil midir hayatta?

Karşılaştığın fırtınalar, yaşadığın
sorunlar geçer gider…

Geride, o olaya karşı verdiğin tepki,
davranış tarzın ve onurun kalır.

Asıl kahramanlık, sadece fırtınaları
aşmak değil;

her koşulda onurlu kalabilmektir.

Geri gelir mi geçen zaman?

Vakit nakittir.

Her an, her saniye kıymetlidir.

Geçmişi değiştirebilir mi insan?

Önemli olan yaşadığın andır…

Ne yaşadığın üzüntü

ne de yaşadığın mutluluk gelir geriye.

Takılma geçmişte; anı yaşa, mutlu ol.

Alkış mı gerekir her zaman?

Seyircisiz de oynanır bazen…

Chaplin’in sözleriyle:

“Gülün, şarkı söyleyin, dans edin, âşık
olun.”

Zamanı gelince öğrenir insan:

Sevdiğin, sevildiğin kadar varsın
hayatta…

Acılar, üzüntüler de yaşar insan;

kan bağıyla,

can bağıyla,

mal bağıyla…

Ama en önemlisi insan bağıdır.

Kendi sahnesinin başrolündedir herkes…

Hayatın sahnesi hazırdır;

ama perde her an kapanabilir…

Gemiyi limana ulaştırmak,

yaşamın gerçek sınavıdır.

Şerefle, onurla bitirilmesi gereken en
önemli görevdir hayat.

Kontrolünüz dışında gelişen olaylar,

belirsizlikler ve güçlükler karşısında
başlar sınavın…

Doğrularından ve duruşundan taviz
vermemek,

karakterin göstergesidir.

Her an önemlidir ve geri dönülmezdir.

Geleceğin kaygılarını değil,

anı yaşamak önemlidir.

Bırakın geçmişin yüklerini…

Yaşayın hayatın güzelliğini.

Güç ve zorluklar karşısında

onurlu ve dik durabiliyorsanız,

boş verin gerisini…

Her nefes bir fırsat,

her an bir seçimdir.

Hayat sahnesinin en büyük alkışı,

dik durmayı ve onurlu yaşamayı başaran
içindir.

Fırtınalar karşısında sarsılırsın belki…

Ama dik durur, onurlu yaşarsan,

asıl alkışı kendin alırsın.

Bir gülüş, bir bakış

anlam katar hayata…

Unutmamak gerekir;

Günün sonunda

sahnedeki en değerli an

kendinle barışık olduğun andır.

Perde kapanmadan farkına varın anın…

Gönlünüzce bir güne…

Günaydın