MESLEK ANILARI nöbet namustur

MESLEK ANILARI

Nöbet Namustur
Yıl 1992…
Yer;
Isparta Çarşı Karakolu.
O dönemde Çarşı Karakolu’nda Grup Amiri olarak görev yapıyordum. Karakolun hemen üst katında müdür lojmanları bulunuyordu. Bir gün çevre koruma nöbetçisi olarak görev yapan bir polis memuru nöbet yerinde otururken dönemin Personel Müdürü tarafından görülmüş.
Nöbetçi polis, meslekte uzun yıllarını geçirmiş, emekliliği yaklaşmış, zaman zaman disiplin cezaları almış, kendine özgü karakteri olan bir personeldi. Yaşı ilerlemişti ve artık mesleğin son virajına gelmişti.
Personel Müdürü, nöbetçiyi oturur vaziyette görünce sert bir şekilde çıkışmış:
— Bu nasıl nöbet tutma şekli?
Ardından da yüksek sesle:
— Nöbet namustur! Tutmayan namussuzdur!
demiş.
Bu sözler üzerine herkes memurun susacağını düşünürken beklenmedik bir şey olmuş.
Nöbetçi polis son derece sakin bir şekilde omzundaki MP5’i eline almış, silahını doğrultmadan sadece hazır vaziyette tutarak:
— Müdürüm, buyurun…
demiş.
Personel Müdürü bir an şaşkınlıkla:
— Hayırdır? Ne oluyor?
diye sormuş.
Polis memuru aynı sakinlikle cevabını vermiş:
— Müdürüm, siz demediniz mi “Nöbet namustur, tutmayan namussuzdur” diye?
— Evet, dedim.
— O zaman siz hiç nöbet tutmuyor musunuz? Siz namussuz musunuz ki tutmuyorsunuz?
Bir anlık sessizlik olmuş.
Sert çıkışıyla bilinen Personel Müdürü bile bu beklenmedik cevap karşısında ne diyeceğini şaşırmış.
Olay büyümeden kapanmış gitmiş ama aradan geçen yıllara rağmen bu diyalog hafızamda yer etmeyi başardı.
Bu anı bana meslek hayatı boyunca bir gerçeği hatırlattı: İnsanlara söylenen sözlerin ağırlığı vardır. Özellikle makam sahibi kişilerin kullandığı ifadeler bazen niyet edilenden çok daha farklı anlamlar taşıyabilir. Emir vermek kolaydır; asıl olan, söylenen sözün ölçüsünü koruyabilmektir.
Nitekim eskilerin dediği gibi: “Söz ağızdan çıkana kadar senin esirindir; çıktıktan sonra sen onun esiri olursun.”
Meslek hayatım boyunca yaşadığım birçok olay unutulup gitti; ancak bir nöbet yerinde yaşanan bu kısa diyalog, hem düşündüren hem de tebessüm ettiren hatıralardan biri olarak hafızamdaki yerini korumaya devam ediyor.

Leave a Reply