Sessiz Çözülüş Toplumsal anomi

TOPLUMSAL ANOMİ

Sessiz çözülüş

Nedir toplumsal anomi…?

Görülmeyen bağlarla birbirine bağlıdır
toplum…

Değerler,

kurallar

anlamlar …

Gevşerse ,çözülürse bağlar ancak farkına
varır insan..

Ağaç yaprağıyla gürler der atalarımız…

Zayıflarsa bağlar sessizce dağılır
İnsanın gücü…

Kurallar susar, değerler anlamını
yitirirse?…

Başlar toplumsal anomi…

Durkheim’e göre anomi normsuzluktur…

Bireye yön veremez hale gelirse toplum,
yolunu bulmakta zorlanır insan …

İnsan yalnız kaldığında değil, istikametini
kaybettiğinde kaybolur…

Bir bütünün içinde anlamlıdır insan…

Merton’a göre, Toplum hedefleri sunar
ama o hedeflere ulaşma imkânlarını eşit dağıtmaz…

Eşitsizlik bireyi ya isyana ya da içsel
bir çöküşe sürükler…

Ulaşamadığı hedefte kendinden uzaklaşır,

farketmez insan…

Sürüden ayrılanı kurt kapar der
atalarımız…

Toplumdan kopan birey yalnızlaşmaz aynı
zamanda savunmasız hale gelir…

Toplumsal çözülme, her zaman yeniden
inşa ihtimalini de içinde taşır….

Toplumsal anomi sadece sosyolojik bir
kavram mıdır?

İç dünyasında açılan bir yaradır
insanın…

Turgut Uyar’ın Kalabalıklar içinde
yalnızım sözü konunun en yalın anlatımıdır…

Kalabalığın artması, yalnızlığın
azalması mıdır?

Kalabalıkların içinde de kaybolur
insan…

Cemal Süreya’nın dediği gibi yalnızlık
paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmaz….

Zamanla her şeye alışır insan…

Dostoevsky İnsan her şeye alışır der….

En büyük tehlike yalnızlığa
alışmaktır…

Alışılan şey sorgulanmaz.

Sorgulanmayan şey değişmez…

Albert Camus’a göre İnsan, anlamsız bir
dünyada anlam aramak zorundadır.

Bu arayış bittiğinde, insanın içindeki
yön duygusu da kaybolur…

Bireyin ruh dünyasında derin izler
bırakır toplumsal anomi…

İnsanın temel motivasyonu haz değil,
anlam arayışıdır…

Fromm’a göre modern insan özgür ama
yalnızdır…

Özgürlük dengelenmezse yalnızlığa
dönüşür…

İlişkilerin geçici olması çözülmenin
günümüzdeki en açık göstergesidir…

Güvenin olmadığı yerde bağlar uzun süre
ayakta kalamaz…

Karl Marx’ın yabancılaşma kavramı
özetler konuyu…

Topluma değil zamanla kendine de
yabancılaşır insan…

Ne hissettiğini,

ne istediğini,

nereye ait olduğunu bilemez…

Hayatın içinde açıkça görülür hale
gelmiştir toplumsal anomi…

Sahte kimlikler , yüzeysel ilişkiler,
tüketim çılgınlığı…

güven duygusunun zayıflaması…

Belki insan ilişkileri artmış gibi
görünür ama yüzeysel hale gelmiştir…

Her şeye ulaşan insan kendine ulaşmakta
zorlanmıştır..

Bağ kurdukça güçlenir insan…

Ağaç yaprağıyla gürler..

Ne kadar çözülme yaşanırsa yaşansın ip
koptuğu yerden bağlanır…

Sadece kural kaybı mıdır toplumsal
anomi???

Kendini yeniden bulabilecek tek
varlıktır insan…

Anlam arayan eninde sonunda anlamı
yeniden kuracaktır…

Tehlikeli günlerden geçtiğimiz şu
günlerde,

Toplumsal anomi yaşamamak adına
yapılacak çok şey vardır/olmalıdır…

Bireye düşen görevler olduğu kadar
yöneten erke de büyük sorumluluklar düşmektedir…

Güzel bir güne…

Günaydın..

Leave a Reply